Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy.

Gdy zamykam oczy wciąż widzę jak uśmiechasz się do mnie po raz pierwszy. Potem jeszcze bezczelnie mi wmawiasz, że to moja wina, że do mnie poszedłeś. No dobrze, może masz trochę racji, ale Ci przecież tego nie przyznam. Pamiętam nasze pierwsze tańce. Jak śpiewałeś mi do ucha. Pierwszy spacer. Twój tatuaż nad piersią. Jak bardzo rozbawiało mnie, gdy mówiłeś do mnie "ziomuś". Kto normalny mówi do dziewczyny w ten sposób? Jak chodziliśmy nocą za rękę. Jak pewien przechodzień popatrzył na nas i pytał, czy wiesz, jakie masz szczęście. Jak godzinę żegnaliśmy się na schodach, słońce już wzeszło, a Ty nie zamierzałeś odchodzić. Jak Twoi koledzy przekrzykiwali ulicznych grajków. Jak rzuciłeś, że musisz odwiedzić moją metropolię. Jak pisałeś, że wolisz się witać niż żegnać.
Zostanie to we mnie na długo, bez wątpienia. Wspaniałe wakacje, cudowne chwile. Móc je przedłużyć, przełożyć ponad nadmorską miejscowość, ponad odległość, która nas dzieli to byłby cud, ale czas wrócić tu gdzie jestem. Ostatni tydzień wolności i pięćdziesiąt odcieni rzeczywistości. Na odcięcie się od tęsknoty przypominam sobie śpiewane w wakacyjnym pokoiku z M:

To już minęło, ten klimat, ten luz

Wspaniali ludzie nie powrócą,

Nie powrócą już!

Lecz we mnie zostało coś z tamtych lat,

Mój mały, intymny, muzyczny świat

Gdy tak wspominam ten miniony czas,

Wiem jedno, że to nie poszło w las

Są piosenki, które już zawsze będą kojarzyć mi się z Tobą.