Pomysł na: idiotkę roku.

          Obiecałam sobie przenosząc się na blogspot, że nie będę wypisywać głupot odnoście moich chwilowych urojeń i bezsensownych romansów. Po sekundzie doszłam do wniosku, że jednak tak się nie da, w końcu moje "bogate" życie nie składa się z niczego innego, jak krótkiej chwili raz na sto lat. Bycie aspołecznym ma swoje także ciemne strony (wow, no nie?).
          Wspomniana wcześniej aspołeczność jest niczym w połączeniu ze skłonnościami do autodestrukcji, które u mnie osiągają w wymiarze duchowym poziom hard.
          W środę w poście mimowolnie wspomniałam o pewnym panu, nazwijmy go załóżmy G-Menem. (w tym momencie radzę zakończyć czytanie). Nie będę opowiadać naszej krótkiej, nieromantycznej, niemiłosnej i nudnej historii, powiem tylko, że przez całą naszą znajomość była to tylko... znajomość. Aż naglę w minioną niedzielę, po półrocznej przerwie zobaczyłam Go na pewnym koncercie i zabiły anielskie dzwony, amor gdzieś świrował ze strzałą, bo nagle, z marszu pomyślałam: jaki On fajny, czemu ja wcześniej tego nie widziałam? G-Men, będąc facetem ZUPEŁNIE nie w moim typie, jak przystało na super grzecznego i miłego ktosia, przyszedł się przywitać. Poznałam Go z będącą ze mną panną M, która jak nigdy nie wypowiedziała słowa w obecności moich znajomych, tak nauczyła się mówić. Ja za to wypowiedziałam tyle słów co chyba przez cały miniony miesiąc nie. W końcu wyszło na to, że nie widziałam nawet z bliska gwiazdy wieczoru, ani nie miałam pojęcia, że był na scenie jakiś mały chłopiec. Szczegół.
          Dochodząc do sedna sprawy, spotkałam się chwilę po tym z panną M i patrzę w jej oczy i widzę TO. Myślę: niemożliwe, nie ona! Każda, ale nie ona! A jednak. Dociera do mnie: Panna M leci na G-Mena! Też!  To jest znany w literaturze konflikt tragiczny (wiem, że nie mam racji). Co robi w takiej sytuacji "normalna" osoba? Zapewne grzecznie sugeruje, że owa "podobność" (neologizm) przejdzie jej bardzo szybko, bo znają się tylko kilka godzin. Na pewno nie zmusza wręcz owej osoby, żeby napisała do Niego. Na pewno też nie kontroluje co piszą i nie zżera jej zazdrość w każdej chwili, gdy wie, że panna M o Nim także myśli i to praktycznie przez nią.
          Mądre, prawda? Obiecuje, że to się nie powtórzy, ale dziś musiało paść na Was. W końcu to panna M była od wysłuchiwania dramatów, w których teraz jest aktorką.
          Przypomina mi się pewien fragment ze Skinsów drugiej generacji, gdy Effy zapytała Pandory dlaczego się przyjaźnią, a ta odpowiedziała jej coś w stylu (nie pamiętam już dokładnie): "Bo nie pierdolę się z twoimi chłopakami. Bo faceci są twoi." W końcu to jest pierwszy chłopak, który jej się podoba. Nim mnie nie poznała nie wiedziała nawet jak smakuje piwo. Ale cóż, sama to sobie zrobiłam. Uczennica przerosła "mistrza".
          (Jeśli wam brak słów polecam "oj tam, oj tam" jako uniwersalne na wszystko.)
          Dziękuję, koniec gorzkich żali, do widzenia.

(16/17 lipca)

          Panna M tu była. Tu w sensie u mnie i na tym blogu. To się narobiło, haha.

Led Zeppelin - Stairway to Heaven