Ej, Ty.

No dobra. Postawmy sprawę jasno. Ja wiem, że się mną nie interesujesz. Nawet pewnie mnie szczególnie nie lubisz. Jestem jedną z miliona Twoich koleżanek i nie znaczę zbyt wiele. To wiem. Nie powstrzymuje mnie to jednak od wymyślania milionów scenariuszy w mojej głowie, ale to już swoją drogą. Nie o to chodzi. Chciałabym żebyś wytłumaczył mi jedno. Odpowiedział mi na jedno proste pytanie. Dlaczego tak na mnie spoglądasz? Dzisiaj naliczyłam, że zwróciłeś swoje oczy ku mnie osiem razy. Przynajmniej na tylu Cię przyłapałam. Ja patrzyłam na Ciebie milion, ale to już inna bajka. Gdy zauważyłeś, że patrzę uśmiechnąłeś się tak, jak robisz to tylko Ty. Ze trzy razy rzuciłeś nawet jakiś tekst, taki komentarz w Twoim bezczelnym stylu odnośnie całego wszechświata.
Tak więc proszę, powiedz mi, że robisz to tylko przypadkowo. Że uśmiechasz się tylko dlatego, że i ja na Ciebie patrzę. Że to nie ma żadnego znaczenia. Że uśmiechasz się tak do każdej. A potem pochyl się nad telefonem i odpisz na pikantnego esemesa swojej dziewczynie. Nie każ mi się więcej łudzić.
Albo podejdź do mnie, złap za rękę, przyciśnij do ściany i pocałuj. Zamknij się mózgu...