Jeszcze raz.

Jeszcze raz spróbujesz zawrócić mi w głowie to zafunduję Ci romantyczną kolację z arszenikiem. Odetnę głowę i postawię sobie na kominku. Wbiję Ci nóż w plecy. Strzelę prosto w serce. Mogłabym wymienić jakieś sto dwadzieścia sześć sposobów dzięki którym się Ciebie pozbędę, ale wątpię by którykolwiek z nich był na tyle skuteczny, co potrzebuję. Najlepsze jest to, że w ogóle zaczynam wątpić w to kim jesteś i czego chcesz. Ty, wcześniej już wspomniany, myślałam, że to już zakończone. Ja dałam sobie spokój, naprawdę. A potem Ty patrzysz się na mnie i pytać czy wszystko w porządku, bo jestem tak spokojna, że aż boisz się, że coś jest nie tak. I nie lubisz tego. A ja w głowie mam jeszcze dzień wcześniejszy, w którym zafundowałam sobie kilka nowych zamazanych wspomnień. Za dużo. Chociaż upewniłam się, że wierność nie istnieje. Można wsadzić ją między bajki, obok sprawiedliwości. Szkoda, że to nie byłeś Ty. A On... no właśnie. Rozerwana na dwie części nie mam nic i jestem jeszcze bardziej samotna niż przedtem. Chociaż w sumie... Wspomnienia to nie jest nic. I milion uśmiechów, które zafundowaliście mi w ostatnim czasie to także nie nic.
Zniszczyłam spokój. Nie wiem gdzie jestem. Nie wiem co robić. Nie wiem nawet czemu, ani co napisałam powyżej. Ani co to znaczy. Wiem tylko, że jest Was dwóch u boku swoich dziewczyn. I w naszych głowach niewielkie sekrety, tajemnice, scenariusze, które znamy tylko my. Szkoda, że do niczego nie prowadzą.
Moglibyście się zdecydować, przecież niedługo koniec świata. Co mamy do stracenia?

The Cuts - Pokój na jedną noc