Żadna epoka literacka nie przypadła mi do gustu tak bardzo jak romantyzm. Z żadną nie czułam tyle wspólnego, nie darzyłam ich zaciekawieniem a co tu mówić o fascynacji. Będąc także irracjonalistą kierującą się jak na przedstawicielkę tego "izmu" przystało emocjami i intuicją jako źródłem poznania zaryzykowałabym nawet stwierdzenie, że dusza nie jest zawyżoną ceną jak na jedno szczere:
"trwaj chwilo, jesteś piękna!".Ciekawe jak brzmią one wypowiadane tak naprawdę. Faust możliwość odkrycia tego przypłacił życiem, ale za to spotkał się ze swoją Małgorzatą w Niebie, chociaż tego nie było w umowie. I niech ktokolwiek mi powie, że gość nie miał więcej szczęścia niż ktokolwiek z nas. Zawarł pakt z Diabłem, skorzystał z niego, uratował się przed konsekwencjami i jeszcze dostał nagrodę. Takie rzeczy tylko u Goethego i w Supernatural.
"Trwaj chwilo trwaj
Jesteś taka piękna
Dziś tylko głupcy śpią
Ta noc uderzy nam do głów
Upijmy się nią
Porwij nas
Porwij nas
Rzeko zmysłów wezbrana
Niech się w tym pędzie zabliźni sumienia rana" E. Adamiak "Trwaj chwilo, trwaj"
Chyba przeczytam tą książkę. Po za tym znowu mam jakiś moment na pisanie, bo z mojej głowy poprzez palce na ekran komputera wypływają setki słów nie powiązanych ze sobą i nie mających najmniejszego sensu, ale cóż, trzeba korzystać z tego co się ma, bo na nic więcej się nie zapowiada.
Lexi! już myślałam, że się w życiu nie odezwiesz, a tu taka niespodzianka :D Fausta jeszcze nie czytałam, ale romantyzm chyba lubię najbardziej. Może nie najbardziej, ale w jakimś stopniu ;) noo, wiesz o co mi chodzi:D W ogóle co tam u Ciebie? Jejuśku, ale mi poprawiłaś humor no : ) w4scianach
OdpowiedzUsuńA u mnie po staremu, nic nowego, nic dobrego, nastroje miewam porównywalne do Fausta... A u Ciebie? Lubię poprawiać humor :D :* I też się cieszę, że wrócilam ;)
Usuńu mnie też po staremu :) w sumie już prawie wakacje, więc humorek świetny^^ na dodatek wszystko pozaliczane, więc wiesz:) a właśnie, jakieś plany na wakacje?;d
UsuńHmm... moim wakacyjnym planem jest nie zwariować. A po za tym zamierzam znaleźć pracę i rajcować się wspaniałymi tygodniami bez pewnych osób. A Twoje plany jak wyglądają? :)
UsuńCieszę się, że wróciłaś kochana do świata blogowego :)
OdpowiedzUsuńFausta czytałam fragmenty, brak mi zawsze motywacji na całość, ale romantyzm... Najlepsza epoka jakakolwiek istniała, no, może jeszcze dwudziestolecie międzywojenne jest równie ciekawe :D
do 20. lecia jeszcze nie doszłam, ale póki co jestem zauroczona zakochanymi psycholami dla których wiedza nic nie znaczy <3 coś idealnego dla mnie :D
UsuńLexi, jesteś ! :) fajnie, że przeniosłaś się tutaj, może w końcu powrócisz do częstego blogowania :p
OdpowiedzUsuń[Justyna z katalog-mysli]
Też się cieszę. :D Szukałam Cię. ;)
UsuńSzukałaś i znalazłaś :)
Usuńa nie dałam Ci namiaru na mojego nowego bloga ? o.0
No właśnie tak zraniłaś moje serce i nie dałaś.
UsuńNie czytałam więc trudno mi się do tego wszystkiego odnieść. Mało przeczytałam fragmentów albo całych książek które były związane ze szkołą i językiem polskim.
OdpowiedzUsuńWłaśnie zaglądałam co jakiś czas na onet a Ciebie tam nie było. Dzisiaj widzę adres, cieszę się, że jesteś nawet na blogspocie. Niedługo sama zostanę na tym onecie :)
Też jeszcze nie czytałam, jeśli coś jest lekturą - obrzydza mnie, ale gdy już skończymy to przerabiać, dowiem się co nieco, czasem warto sięgnąć ponownie po tą książkę, bo niektóre (choć ich niewiele) są naprawdę warte przeczytania. A ja po prostu polubiłam Goethego.
UsuńCo do blogspotu. Zawsze i Ty możesz wybrać inną drogę. :D Onet się zepsuł, a zepsute rzeczy trzeba naprawiać, albo wymieniać. Tego pierwszego nie mogę zrobić, więc zostało drugie. Miałam już dość zacinania się, gubienia notek i komentarzy oraz niemożności dokonania jakichkolwiek zmian w szablonie.
Dokładnie - jeśli coś jest lekturą to mnie odrzuca i zazwyczaj nie czytam.
UsuńNie, nie chcę przenosić się na blogspota.
Cóż, będę Cię lubić nawet na irytującym Onecie. ^^
UsuńNie powiem na wstępie nic nowego - cieszę się, że wróciłaś :)
OdpowiedzUsuńNie lubię epoki romantyzmu. W ogóle, ja chyba nigdy nie lubiłam polskiego. Odnoszę wrażenie, że choć wielbię słowa, często książki, to jednak zdecydowanie jestem ścisłowcem.
Cieszę się, że się cieszysz. ;)
UsuńJak dla mnie polski to jeden z niewielu momentów gdzie w tej szkole wyjmuje niewidzialne słuchawki z uszu i włączam się do życia, ale dla każdego coś dobrego.
Dla mnie przez pewien okres też tak było. A później poszłam do liceum.
UsuńU mnie to właśnie zaczęło się w liceum.
UsuńLexi, jak cudownie, że wróciłaś! Nie spodziewałam się tego :D
OdpowiedzUsuńA co do polskiego - to nie przepadam za tymi wszystkimi epokami i innymi takimi.
Jak mnie cieszy, że kogokolwiek to cieszy! A polski - dla każdego coś dobrego, nie dziwię się ludziom, że tego nie lubią, bardziej sobie, że tak jest. :D
Usuń